Θ. Πάγκαλος: «Σε
συνθήκες κρίσης, βλέπω, ως προοπτική, τη λύση της συστράτευσης περισσότερων
πολιτικών δυνάμεων, γύρω από την επίτευξη ενός σκοπού. Εάν αυτό έχει καταστεί
δυνατό με τη Νέα Δημοκρατία, εγώ θα το καλοδεχόμουν».
Δημοσιογράφος:
Συγκυβέρνηση, δηλαδή...
Θ. Πάγκαλος:
«Ναι, τη συγκυβέρνηση. Ή, εάν θέλετε, μια κυβέρνηση, η οποία θα προκύπτει από
τη στήριξη των δύο κομμάτων. Δεν λέω, αν θα είναι τα ίδια πρόσωπα. Πώς θα
ρυθμιστούν οι σχέσεις, οι συσχετισμοί δυνάμεων. Δεν με αφορά αυτή η ιστορία.
Δεν είμαι ο αρχηγός της παράταξής μου και προφανώς θα εκφράζουν την άποψή τους
και τα εκλεγμένα όργανα του κόμματος, το προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας,
το Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος του ΠαΣοΚ κ.λπ. και τα αντίστοιχα όργανα της
Νέας Δημοκρατίας. Αλλά, εάν αυτό είχε επιτευχθεί, θα μπορούσε ίσως να
διευκολύνει την περαιτέρω πορεία. Αλλά, εκλογές, για να έρθει κάποιος άλλος και
μάλιστα -θα μου επιτρέψετε να επαναλάβω αυτή την πεποίθησή μου- για τον οποίο
τίποτα δεν γνωρίζουμε, πέρα από γενικότητες, και να πει ότι “εγώ θα σας κάνω
άλλα ή καλύτερα” και με τη βάση αυτή να ψηφίσουμε, με αποκλειστικό κίνητρο τη
δυσαρέσκεια και την πίεση που υπάρχει αυτή τη στιγμή πάνω στην κοινή γνώμη,
όχι, δεν επιθυμώ και θα προτιμούσα να εξαντληθεί η τετραετία αυτή. Και θα μου
επιτρέψετε να σας πω, ότι θεωρώ τελείως αίολη και επικίνδυνη την άποψη που κατά
κόρον εκφράζει -ας πούμε- η κομμουνιστική Αριστερά, ότι έχουμε χάσει τη
νομιμοποίησή μας, επειδή -λέει- άλλα είχαμε ως πρόγραμμα και άλλα εφαρμόζουμε.
Θα σας πω, ότι αυτό το πράγμα δεν μπορεί να γίνει δεκτό ως επιχείρημα, γιατί
λόγοι για να εφαρμόσεις άλλα από αυτά που προβλέπεις, υπάρχουν πάρα πολλοί.
Και, εν πάση περιπτώσει, ακόμα και εάν πρόκειται για απλή ασυνέπεια, μα και
αυτή η ασυνέπεια θα κριθεί από το λαό, όταν έρθει η ώρα. Όπως, επίσης και το
ενδεχόμενο να είσαι συνεπής, πρέπει να κρίνεται από το λαό, όταν ψηφίζει».
