Αφορμη για αυτη μας την αναρτηση σταθηκε ενα μηνυμα ακροατη που ακουσαμε να διαβαζει ο παρουσιαστης ραδιοφωνικης εκπομπης.
Το μηνυμα ελεγε " ο παππους μου εζησε κατοχη, ο πατερας μου την χουντα, εγω γιατι πρεπει να ζησω και τα δυο";
Δεν θα σταθουμε στο ατοπον του επιχειρηματος (πως μπορεις να ξερεις τι και πως το εζησαν; Απο περιγραφες;) αλλα στην ...κακοτοπια ενος κατα πρωτη αναγνωση και φαινομενικα "αντιστασιακου" επιχειρηματος.
Βλεπετε οι Γαλλοι λενε κατι που πιστευουμε απολυτα. "Προσεχε το στομα σου αυτα που λες θα γινουν η μοιρα σου". Οι λεξεις ειναι κατι παραπανω απο σκεψεις...οι λεξεις γινονται δυστυχως και δεσμευσεις. Ή τουλαχιστον ετσι συμβαινει αν δεν εισαι πολιτικός.
Το επιχειρημα που αναφερεται παραπανω λοιπον ειναι και αυτο αθελα του ισως ενταγμενο στην "ρητορικη" του πολεμου. Και η ρητορικη απαιτει στρατοπεδα. Και τα στρατοπεδα δεν γινονται με ντελικατες επιλογες. Τα στρατοπεδα ειναι μαυρο-ασπρο, μερα - νυχτα, ναι-οχι. Γινονται με τροπο "βρουτο" με παχιες διαχωριστικες, ειναι καζανια που τα χωρανε ολα και σβηνουν τα "ψιλα". Οι στρατοι δεν μπορουν να ασχοληθουν με το "δευτερο, το τριτο, κτλ επιπεδο". Μπορει με τον "απεναντι" να εχετε ακόμα και τον ιδιο Θεο, αλλα σας χωριζει οτι επιβουλευεται την πατριδα σου, το σπιτι σου, την ειρηνη σου, λογος επαρκης για να τον κανεις εχθρο και υπεραρκετος για να τον "ξαπλωσεις".
Στην ρητορικη του πολεμου
κερδιζουν μονο οσοι θελουν να πολεμησουμε. Να πολεμησουμε ενα "πολεμο" πανδημο το Εθνος (σε συνεχεια αραγε του "μαζι τα φαγαμε";) εναντιον.....οποιων μας δειχνουν καθε φορα οι πολιτικοι και τα ελεγχομενα ΜΜΕ..... Να νομιζουμε πως μαχομεθα υπερ βωμων και εστιων οταν μας θελουν απατριδες μισθοφορους των συμφεροντων τους. 
ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΑΤΕΡΑ
Σε αυτη την ρητορικη προθυμοι να μπουν μπροστα αναπαραγωντας την ρητορια είναι κυριως ....οσοι ναρκοθετησαν το μελλον των παιδιων τους....Αληθεια ομως..."τι εκανες στον πολεμο πατερα"; Οταν δεν εκοβες αποδειξεις; Οταν διακινουσες το πολυ ή λιγο μαυρο χρημα; Οταν εισεπρατες την συνταξη της νεκρης γιαγιας; (που για χρονια αναρωτιομασταν γιατι δεν μας φερνει καραμελες σαν τα αλλα τα παιδακια αλλα μας στελνει μονο ευρουλακια και ...δραχμουλες παλαιοτερα;)
Και τωρα ζητας και παλι απο τα παιδια σου...και απο τα παιδια των παιδιων σου με τα μνημονια σου, να ...πολεμησουν για να σωσουν το σιγουρο παρον σου, να βαλουν "βουλα" λησμονιας στο παρελθον σου πανω στο οποιο (και στους καρπους του) στρογγυλοκαθησες και να τζογαρουν το αβεβαιο μελλον τους με την λογικη του Ελληναρα που βγαινει απο τα μπουζουκια στις 6 το πρωι και τον χτυπαει ο αερας
Ακομα δεν ξεμεθυσες; The Party is OVER. Αλλο Πεπη και αλλο πρεπει.
Ακομα δεν αλλαξες. Ακομα χτυπας στην πλατη τους "δικους σου" και καμαρωνεις που "υπαρχει λιπος" γιατι προνοησες τα ευκολα χρονια να κανεις "καβατζα"...Οχι για την φουκαριαρα την μανουλα σου (Θεος σχωρεστην και αυτην και την εισπρατομενη συνταξη της συγχωρεμενης) αλλα για την παρτη σου. Μονο που το λιπος καιγεται και πανω του εισαι εσυ. Σαν την μυγα στο ψητο.
Να σηκώσουμε λοιπον την σημαία; Ποια σημαία;
Να γυρίσουμε που; Στο 1940; Στο 1821;.... Ε οχι. Δεν θα σκοτωσουμε και παλι τον Καποδιστρια γιατι ετσι βολευει καποιους, δεν θα ξαναριξουμε τον Κολοκοτρώνη στο κελί. Ο πολεμος δεν γινεται για να στησουμε αγαλματα και να καμαρωνουν οι στρατηγοι αλλα για να χειροκροτουν ξαναμενες πιτσιρικες περηφανα παλικαρια. Αλλιως...ποιος ο λογος;
Ηταν λαθος και δεν θα ξαναγινει. Γιατι οι μαχες δεν δινονται για να παρουν οι δρομοι ονοματα ηρωων που σαπισαν στα κελια και τις εξοριες σταλμενοι απο οσους ειχαν απελευθερωθει χαρη στις θυσιες τους αλλα για να ανοιξουν δρομους οι λαοι.
Και ο δρομος "του πολεμου" σας ειναι γεματος λασπες και λακκουβες. Αδιεξοδος; Δεν ξερουμε, αλλα πολυ φοβομαστε πως στοχος σας ειναι να μας γυρισετε στο τελος και παλι στην αφετηρια. Σαν να κανουμε γυρω - γυρω ολοι.
Για δειτε τον διπλανο σας στον δρομο. Θελετε να τον παρετε από
το χερι ή να του κατεβασετε τα μουτρα; Να μοιραστειτε το τελευταιο κομματι ψωμι ή να του αρπαξετε την μπουκια απο το στομα του ..."λαμογιου"; Ποιος είναι με ποιον; Με ποιους πολεμαμε
και γιατι;
Οσοι θελουν να μας ριξουν στην μαχη εχουν βεβαια "επιχειρηματα"....και βεβαια δεν εχουν "προβληματα" ουτε ιδεολογικα ουτε αλλα. Αλλαζοντας θεση και αποψη με ταχυτητα υαλοκαθαριστηρα τα κανουν ολα και συμφερουν αρκει να μην θιχτουν τα συμφεροντα τους...
Να χασουμε λοιπον το «σπιτι μας» και μαλιστα χωρις να πεσει ντουφεκια; Να μην τον δωσουμε αυτον τον πολεμο υπερ "βωμων και εστιων" (τους....), αυθαιρετων και οχι μονο;
Ισως η λεγεωνα
των ξενων να μην γινει ποτε το σπιτι μας αλλά μηπως είναι το ασφαλεστερο
καταφυγιο μας;;;
Τελικα ισως να ζουμε πολλες ζωες. Μπορει η ψυχη μας να ταξιδευει στο χρονο, να πεθαινει και να επιστρεφει καθε φορα εχοντας στον "σκληρο δισκο" τρομερες αναμνησεις. Και μαλλον ο πιτσιρικας που εγραψε στον τοιχο "Αν αγαπατε αυτή την χωρα…καντε της ευαθανασια" , της αξιζει ενας τιμημενος θανατος περισσοτερο απο μια ανεντιμη ζωη, ειχε ξαναπερασει απο τα ιδια μερη.... Σαν κατι να μας θυμησε
Κ. Καβαφης
Όσο Μπορείς
Κι αν δε μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: Μη την εξευτελίζεις
μες στη πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μη την εξευτελίζεις πιαίνοντάς τη,
γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς τη
στων σχέσεων και των συναναστροφών
τη καθημερινήν ανοησία,
ώσπου να γίνει σα μια ξένη φορτική.
Τελικα μαλλον ειναι καλυτερα αυτον τον πολεμο (τους) να μην τον δωσουμε...δεν μας φοβιζει ο πολεμος δεν μας πονα η ηττα, αλλα νομιζουμε πως μια "νικη" θα ηταν φοβερη.
Μια συνθηκολογηση ή ακομα και μια παραδοση ανευ ορων θα ηταν καθαρση.
Που υπογραφουμε;
